Draadstaal

Nu de boot weer met de bovenkant boven ligt, begint het echt te kriebelen. En realiseren we ons dat we best nog wel een aantal zaken moeten regelen. Bijvoorbeeld de draadeinden die er voor moeten gaan zorgen dat de kiel weer aan de boot vastgemaakt kan worden. Een speurtocht op het wereld wijde web doet ons hart al snel overslaan: 1 M draadeind 3/4 kost € 185,-.

Na wat verder zoeken vinden we gelukkig al snel iets dat beter bij ons budget past. Na wat heen en weer mailen met Tesca van den Berg van Motorenco hebben we een prijs te pakken van 23,22 EURO! Dat is heel snel verdient. En ze wil het ook nog voor ons op maat zagen in stukken van 19 cm (NEET!!!).

Bij het ophalen vanochtend had Tesca er ook nog de moeren bij die prima pasten en 3 volgplaten om tussen boot en moer te plaatsen. Thanks Tesca, wellicht had Pt beter ff in de wagen kunnen springen :)

Terug op z'n pootjes

Nu de striping na 2 lagen een mooi dekkend en superstak resultaat heeft gegeven is het werk aan de onderkant van de boot klaar! (op de belettering na dan). Tijd dus om het geheel weer op te liften en weer terug op z'n pootjes te zetten.

Gelukkig is het kantelteam van de vorige keer weer bereid om mee te helpen en zijn ze ruim op tijd aanwezig om deze kus op de pakken. Voordat we de boot opliften wikkelen we de laklaag in het cellofaan om een en ander te beschermen. Het kantelen gaat eigenlijk net zo gemakkelijk als de vorige keer.

We schuren nog wat en slijpen nog wat slechte plekken uit het dek, die we direct opvullen met de polyester lijm.

Striping

Het idee is heel simpel, maar dan moet de uitvoering nog komen... Een mooi wit lijnje, 5 cm boven de waterlijn, van 1cm dikte, hoe moeilijk kan dat nou zijn? Voor Rop en Pt een hele klus. Woensdag avond 2 uur bezig geweest met crepe tape en dan nog geen goed gevoel. Crepetape, het huistuin en keuken afplakband, leent zich niet echt voor het afplakken van gebogen oppervlakten.

Maar gelukkig is een auto spuiterij snel gevonden. Met special striping tape, wat helemaal niet goeiekoop is, gaat het als een speer. We voelen ons minstens net zo goed als de pimpers uit een van de vele discovery autoprogramma's. Met een kwastje zetten we daarna de witte lijn snel op de romp.

Ondertussen is de 'oude' Tinus ook polshoogte komen nemen. De draad in de kiel is inderdaad engels. Hij gaat het even opscharrelen, nu moeten we alleen nog even weten wat de lengte van de draadeinden ook al weer was, maar daar hebben we Neets goede geheugen voor! Ook het oplossen van de speling in het roer wordt aan alle kanten bekeken en we komen uit op 2 nylon bussen die aan de onderkant en de bovenkant in de helmsgatkoker worden geplaatst. De bussen hebben een wanddikte van 2mm en worden 3 cm hoog.

Antifauling

Na 4 lagen DD lak is het tijd om de antifauling aan te brengen. Was de powercoat een dik goedje, dan is de antifauling van Epifanes wellicht nog dikker. Voor het onderwaterschip, de kiel en het roer gebruiken we 4/5e pot van 750ml. Hebben we nog net genoeg over om de randen nog een extra laagje te geven.

De eerste laag DD lak

Na de schuuracties van de vorige keer zal het meeste stof na een paar dagen rust wel neergeslagen zijn. We stofzuigen de gehele vloer nog een keer om van opstuivingen af te zijn. Dan plakken we de waterlijn weer af, maar nu op de powercoat.

Dan gaat de eerste laag DD lak erop. We hebben gekozen voor DD lak van Polyservice. De kleur: Grafietblauw. Voor het lakken nog een keer met een speciaal doekje de laatste stofjes weggeveegd, en de lak een half uurtje voor laten reageren. Met een speciaal rollertje gaat het aanbrengen van de lak super! Het is dun als water en vloeit heel mooi uit. In de schaduw lijkt de lak zwart en in het zonlicht mooi donker blauw. Wel blijkt dat we veel te veel lak hebben aangemaakt, daar kunnen we de volgende keer dus rekening mee houden.

Ondertussen vleugt het werk aan de deksel ook aardig. We zetten deze nog een keer in de witte powercoat. Met het restje pakken we ook nog de kiel en het roer een keer aan. Nu we weer naar het roer kijken, bedenken we dat we ook nog iets moeten doen om de speling op de roerpen op te lossen. Wellicht dat we de oude Tinus maar eens uit moeten nodigen om hier een kritische blik op te werpen. Hij heeft altijd goeie ideen en wellicht heeft ie hier ook wel een oplossing voor.....

Fijnstof

Omdat we de gehele onderkant van het schip in de powercoat hebben gezet, moeten we deze boven de waterlijn nog een keer heel goed schuren. De powercoat is een dikke verf die een beetje opdroogd als een sinaasappel schil. Niet zo oranje, wel met de zelfde structuur. Het bovenwaterschip moet natuurlijk superstrak in de lak staan, we gaan dit dus nogmaals met schuurpapier te lijf.

Al snel blijkt dat de powercoat zo hard is, dat je met een schuurpapiertje weinig effect teweegbrengt. Dan maar weer met de machine en een korrel 180. Dit geeft het gewenste resultaat. Zonder de powercoat te beschermen wordt het een en ander nu heel glad. Na een tweede ronde met korrel 240 en nog wat snelle plamuur acties kunnen we de laatste ronde met de de hand doen. Korrel 360 geeft echter wel een heel fijn stof. Dan de volgende keer maar weer stofzuigen...

De terugkeer van de waterlijn

Na het hele schip een maal in de powercoat gezet te hebben, kan de waterlijn weer worden teruggeplakt. De mal van krantenpapier was een gouden greep. In no time staat het geheel weer afgetekend en is de waterlijn met afplakband weer aangebracht. We kunnen nu de 2e laag powercoat aanbrengen, maar dan op het onderwaterschip.