Een boot wordt opgehaald uit Haarlem

Het is hemelvaart dag 2007. Met z'n drieën hebben we al dagenlang de weersverwachtingen in de gaten gehouden. Zou het een beetje mooi en redelijk worden? Proviand is ingeslagen, vervoer wis geregeld en een aanhangwagen. We zijn er klaar voor. We gaan op pad naar Haarlem om 'onze' Centaur op te halen!

De geplande vertrektijd van 7:00 uur gaan we alvast niet halen. Zoals altijd komt er weer het een en ander tussen voordat we met z'n vijven in de auto met aanhangwagen naar Haarlem vertrekken. Hoe monteer je namelijk een buitenboord motor op een aanhanger zodat ie met 80 km per uur ook nog blijft zitten. Na wat latjes, lijmklemmen en spanbanden te hebben gebruikt lijkt een en ander vast genoeg te zitten en kunnen we op pad.

Dit keer kunnen we tot aan de woonboot rijden! Zoals altijd is het de tweede keer makkelijker om te vinden. We parkeren en worden opgewacht door een nerveus echtpaar dat al vanaf 7:00 uur met de koffie klaarzat. Na een snel bakkie en een heel gesprek over bruine zeilen met doodshoofden erop, strappen we de deksel van de boot op de aanhangwagen. Dat geeft ons de ruimte om te bewegen op onze tocht. De motor word aangehangen en gestart. De oude eigenaar kijkt tevreden als ie 't torretje hoort spinnen. We strijken de mast, betalen het restbedrag en zwaaien Mart en Isabel en de oude eigenaren uit. De centaur is nu van ons!

We zijn zo blij als kleine kinderen en maken in de koude ochtend mist een dansje van plezier. Dat hadden we beter niet kunnen doen, spontaan zakken we door twee van de vier houten vlonders heen.... Het eerste gedeelte van de tocht leidt ons naar het gemaal Cruquius naar Bennebroek, Hillegom en Lisse naar de Kaag. Eenmaal op de kaag aangekomen, leggen we snel aan en hijsen voor de eerste keer de zeilen.

Met een matig windje weten we langs de soiciteit te varen om dan aan te leggen voor de lunch. We hebben een hele kist vol met proviand bij ons. Koffie, water, filters, eieren en brood. We gaan er echt even voor zitten en stellen onze kombuis op de wal op. Wat blijkt, pannetjes vergeten. Dat vroege vertrekken heeft ook alleen maar nadelen. Dan de eieren maar gebakken in de stalen borden die we wel bij ons hebben. Met een half lekke primus op een snel aanbakkend bord worden de roereieren gebakken en toch nog met veel smaak opgegeten. Na deze voedzame maaltijd gaan we op de motor weer verder. Maar dit kan alleen als we de mast eerst laten zakken, het grootzeil gaat namelijk om de een of andere reden niet meer naar beneden....

Nu gaat de reis verder via Leiden naar Voorschoten naar Leidschendam. Omdat we hier toch op de sluis moeten wachten besluiten we maar even op het terras te gaan zitten. De lucht klaart ondertussen aardig op en het is heel goed toeven aan de sluis. Een paar biertjes verder gaan we door de sluis verder naar Voorburg, Rijswijk en Delft. Dan varen we via Sion naar de zweth om zo via de zijde in Schipluiden aan te komen.

We hebben er 10 uur over gedaan en we komen aan op de laatste druppels benzine die in de tank zitten.

Floortje gaat ze heten!

Eindelijk, we hebben weer een bootje gevonden. Op marktplaats, in Haarlem. Het is geen Polyvalk of BM maar een Centaur. We besluiten maar eens te gaan kijken. Vol goede moed gaan we met z'n drien op pad. In de auto halen we onze schipperstermen weer eens naar boven en oefenen we op de uitspraak van woorden als: osmose, doorgestoken roer, grootzeil en natuurlijk: gijpen. Ook spreken we de taktiek door: good cop / badcop. De rollen worden verdeeld en de als we uitstappen blijken we helemaal nog niet te zijn waar we wezen moeten. Navigiatie systemen blijken minder goed om te kunnen gaan met straatnaam nummers die aan woonboten vastzitten!

Na een stevige wandeling van 15 minuten vinden we de woonboot waar de centaur vlak achter ligt. De koffie staat al klaar en we worden direct naar binnen gevraagd. De eigenaar is me er eentje. Martin heet ie en als ie op z'n praatstoel zit, ben je verkocht. Allereerst vertelt ie 't honderd uit over z'n woonboot, z''n werk en z'n andere hobby: Amerikaanse auto's. Echt heel erg leuk. Een motor wordt bij Martin een 'tor' en de zeilboot die hij in de aanbieding heeft is niet zomaar een boot, nee het is een beuker! Aangemoedigd door dit soort krachttermen slaan we gauw de koffie achterover en maken ons klaar om de beuker van dichtbij te bekijken.

Wat we te zien krijgen is een bijna mosgroene polyester zeilboot met doorgestoken roer. Er zit een klep op, die met zwart gaffer tape bij elkaar gehouden word, alle touwen,lijnen en stagen zitten dik onder de spinnen webben. Na het verwijderen van de deksel zien we dat de vlonders op de bodem niet in optimale conditie zijn... Maar, deze boot heeft wel iets. Hij mag dan vies zijn, al het polyester is heel, het houtwerk is verweerd, maar wel in goede staat. En, hij is compleet. goede zeilen, twee ankers, een dektent een mik en de rest. We kijken elkaar aan, praten een paar tientjes van de prijs af en besluiten de koop met een ferme hand. Tijd voor het tweede bakkie.

Martin accepteert een aanbetaling van 150 EURO en schrijft zelfs een bonnetje uit. Zielsgelukkig gaan we weer richting huis, ons zelf beseffende dat we heel wat werk op onze hals hebben gehaald. En, hoe heette de boot eigenlijk? Maakt niet uit, de naam staat al vast: Floortje gaat ze heten!