Pak de kleurenwaaier er maar bij

Schilderen is de beste bescherming van uw boot, maar had het nadeel dat de
kleurkeuze soms wat beperkt was. Had en was, want dat is nu voorbij. In de
Amsterdamse vestiging van Poly-Service is een zeer geavanceerde kleurenmengmachine geïnstalleerd waarmee vrijwel al uw kleurwensen met tweecomponenten DD-lak gerealiseerd kunnen worden.

De nieuwe mengmachine bepaalt computergestuurd de benodigde hoeveelheden om de DD-lak in praktisch alle RAL-kleuren te mengen en zelfs de jachtlakkleuren van andere bekende merken te maken. In de huidige maatschappij neemt niemand meer genoegen met een beperkte keuze. Ook niet als het om kleur gaat. Want kleur is bijvoorbeeld een manier om uw persoonlijkheid uit te drukken of een bepaalde sfeer te creëren. Bij het schilderen van uw boot kunt u door het kleurgebruik accenten leggen en het aangezicht van uw schip beïnvloeden. Zo toont de romp van uw schip langer door het aanbrengen van opvallende biezen of zorgt u met een kwastje verf dat de opbouw van uw jacht lager oogt dan hij in werkelijkheid is.

Dus, pak de kleurenwaaier er maar bij, bepaal uw persoonlijke keuze en onze
nieuwe kleurenmengmachine mixt de gewenste kleur voor u in een handomdraai.

Bron: Polyservice bulletin 2008

We gaan gewoon door!

Na een nacht doorhalen om zoveel mogelijk te lezen over osmose, zie je echt door de bomen het bos niet meer. Allereerst, wat is osmose nu eigenlijk:

"Osmose is een proces op basis van diffusie waarbij een vloeistof, waarin stoffen zijn opgelost, door een zogenaamd halfdoorlatend membraan (een semi-permeabele wand) stroomt, dat wel de vloeistof doorlaat maar niet de opgeloste stoffen." (Bron wikipedia)

Dit gebeurd dus overal in de natuur. Maar voor een polyester boot kun je ook de volgende uitleg lezen:

"Het natuurkundig verschijnsel dat we osmose noemen, komt op gang als drie factoren aanwezig zijn: water, een in water oplosbare stof en een zogeheten selectief filter. Dit laatste is bijvoorbeeld de gelcoat of een verfsysteem. Zolang een jacht in het water ligt, dringt dit langzaam maar zeker door in de gelcoat en de achterliggende lagen. Dit is een eigenschap van alle met glasvezelversterkte polyesterharsen.

Als watermoleculen in een holte terecht komen, blijven ze hangen, brengen hydrolyse op gang en lossen dan de daarin aanwezige stoffen op. De ontstane oplossing trekt door de osmotische werking meer water aan dan de holte kan bergen. Die holte moet dus groter worden. Een vloeistof is immers niet samendrukbaar. Daardoor ontstaat een blaasje.

De druk daarin loopt zo hoog op dat het blaasje dicht onder de gelcoat zal barsten en een scheurtje veroorzaakt. Dieper liggende blaasjes barsten ook, maar richten schade aan door delaminatie, uiteenscheuren van het laminaat.

Het verschijnsel osmose werd in 1886 voor het eerst goed gedefinieerd Door de Rotterdamse chemicus J.H.van't Hoff, die 1901 als eerste Nederlander de Nobelprijs voor natuurkunde en chemie ontving. "
(Bron: Boatassist)

"Er zijn gespecialiseerde bedrijven die de huid kunnen "schillen" en de boot van een nieuwe gelcoatlaag voorzien, maar als de osmose dieper zit biedt dit geen soelaas. Osmose is dus bij bezitters van polyester schepen gevreesd en berucht, maarr... we spreken wel over een cosmetisch probleem, want zoals ons forumlid Georges treffend zegt: "Er is nog nooit één boot gezonken door osmose"." (Bron: vaartips.nl)

Hoe onze centaur in 1973 ?? ooit is opgebouwd, dat weten we niet. Maar juist die laatste opmerking geeft ons weer hoop: "Er is nog nooit één boot gezonken door osmose". Osmose blijkt big business. Er is op het internet van alles te vinden over de bestrijding, alleen niets over de gevolgen. We hebben op dit moment geen idee hoe lang die plekjes al in onze boot zitten, ook niet of dit nog erger gaat worden. Ook brengt het "schillen" van de boot geen oplossing, want dan moet ie heel lang drogen, en kan de osmose binnen een jaar weer terug zijn.

Onze plan van aanpak wordt nu: De boot verder tot aan de gelcoat laag schoon schrappen. Het hele schip schuren. De ergste plekken uitslijpen en dicht maken. Schilderen met een goede primer. Het onderwaterschip in de anti fouling en de rest van de romp in de DD lak.

We hebben tot nu toe het onderwaterschip tot een laatste stuk van een halve vierkante meter kaal geschrapt, dus nog maar een klein stukje!

Zalingdop

Zoals al eerder gemeld, gaat er op iedere tocht op dit moment wel iets stuk. Nu zijn de zalingdoppen echt totaal versleten door weersinvloeden. Op de laatste tocht hebben we dit nog aan elkaar kunnen bricoleren met een stukje touw, maar dit is verre van optimaal. Op internet een oplossing gevonden, dit blijkt namelijk een zalingsok te heten :)

Deze heb ik gevonden op: http://www.bootschappen.nl

Nieuwe verstaging

Al sinds de aanschaf vragen we ons af of de montage van de stagen niet beter geregeld kan worden. De stagen lopen nu vanaf de mast door het dek heen om daar gemonteerd te worden. Dit betekent ten eerste dat er altijd water via de stagen de kuip in kan sijpelen, daarnaast zitten de stagen altijd in de weg als je een eind vaart met een gestreken mast.

De verstaging zit nu op vier plaatsen vast aan de romp. Twee maal aan bakboord en twee maal aan stuurboord. In de romp zitten bevestigingspunten voor spanners, waar de verstaging mee kan worden afgesteld. Het plan is nu om RVS ogen te nemen met een draadeinde. Dit draadeinde draaien we in een draadspanner die op de bestaande bevestigings punten zijn gemonteerd. Zo blijven de krachten nog steeds op de romp uitkomen en niet op het dek.

Aan stagen zelf laten we snelspanners monteren, en gelijk kunststof beschermers die de fok beschermen. Dit doen we ook voor de voorste stag, zodat we heel snel de mast kunnen strijken. Dit is in ons geval alleen maar handig, we moeten namelijk altijd onder een brug door voor we de zeilen kunnen hijsen. 

Rondpluizen

Nu we een Centaur op bestelling hebben staan wordt het natuurlijk wel zaak om daar wat meer over te weten te komen. Een zoektoch op internet leert al snel een aantal zaken. De boot is gebouwd door Zaadnoordijk. Volgens de website:

"Sinds 1960 wordt de Centaur geproduceerd en zijn er vele Centaurliefhebbers die net als wij trots zijn op deze prachtige open zeiler. De traditionele lijnen van de rondspant romp zijn gehandhaafd, maar de gebruikte materialen en kennis zijn uiteraard met de tijd meegegaan. Verwerking van de romp met vinylesterhars en bouw van de schepen onder CE-normering, zijn hier voorbeelden van."

Verder rondspeuren leert ondermeer dat er een heleboel mensen bezig om oude centaurs op te knappen. De meest in het oog springende web site is natuurlijk centauronline van Foppe Jansma. Foppe beschijft op zijn site zeer gedetaileerd hoe hij zijn centaur tot nieuw opknapt. Dit geeft in iedergeval aan dat het geen onbegonnen werk werk is.

De leeftijd van onze centaur kunnen we schatten aan de hand van de informatie op de centaurclub website. Ons zeilnummer is 392. Volgens deze site is zeilnummer 364 van het jaar 1971 en zeilnummer 652 van het jaar 1974. Dan zal de onze wel van 1972 zijn!